Bij welke sport sta jij het liefst langs de kant om je kind of kleinkind aan te moedigen?

Om half negen langs het veld, vaak in de regen. Maar als je kleine spits scoort, vergeet je de kou meteen.

Kleine meiden en jongens met een stick die groter lijkt dan zijzelf. Na afloop volgt een broodje in de kantine.

Je zweet je een ongeluk, maar dat is het waard. Dat moment waarop ze door het gat zwemmen, vergeet je nooit.

Een radslag, een sprong over de kast en een buiging naar het publiek. Je houdt je adem in en klapt het hardst van iedereen.

Een minuscuul kind in een te groot judopak dat iemand op de mat legt. Trotser dan bij het afleggen van een nieuwe band word je niet.