Welk album heeft jouw leven het meest veranderd?

Of je het nou wil toegeven of niet: toen die baslijn van Come as You Are voor het eerst klonk, was er geen weg terug. Nevermind maakte van pubers rebellen en van rebellen mensen. Klinisch depressief of bloedgelukkig — dit album raakte iedereen.

David Bowie liet heel Nederland zien dat je jezelf mag uitvinden. Ziggy Stardust was geen muziek, het was een uitnodiging. Voor queers, buitenbeentjes en iedereen die zich nooit paste in de hokjes die de samenleving bouwde.

Er zijn albums die je luistert, en albums die je voelt in je borstkas. Mezzanine is het tweede. Donker, zwaar en ongemakkelijk mooi. Als je dit album écht hebt gehoord, begrijp je waarom sommige mensen nooit meer van normale pop kunnen genieten.

Back to Black is geen album over liefdesverdriet — het is liefdesverdriet. Amy Winehouse schreef zichzelf letterlijk dood in deze plaat. En Nederland luisterde, huilde mee, en deed alsof we haar kenden. Misschien deden we dat ook wel.

To Pimp a Butterfly dwingt je na te denken over racisme, macht en schuld — ook als witte Nederlander die denkt dat het hem niet aangaat. Kendrick Lamar maakte geen hiphopalbum, hij maakte een spiegel. En niet iedereen vindt zichzelf mooi daarin.