Welke film heeft jou het meest aan het denken gezet na afloop?

De Zuid-Koreaanse klassieker die klasse, hebzucht en ongelijkheid op scherpe wijze blootlegt. Na de laatste scène wil je direct opnieuw beginnen om alles te herinterpreteren.

Lynch op zijn raadselachtigst: een film die bewust weigert volledig verklaard te worden. Nog altijd worden er nieuwe interpretaties over geschreven.

Een film die je hersenen letterlijk laat draaien: wat is echt en wat is droom? De discussies na de bioscoop duurden soms langer dan de film zelf.

Een romantisch drama over geheugen en verlies dat veel dieper gaat dan het lijkt. De vraag die achterblijft: zou jij herinneringen aan een geliefde willen wissen?

Een genadeloze en visueel verpletterende kijk op verslaving en gebroken dromen. Je kijkt hem misschien maar één keer, maar vergeten doe je hem nooit.

Een stille, zwart-witfilm over een Mexicaans huishoudster die meer zegt over klasse en moederschap dan de meeste films durven. Bekroond met drie Oscars en een blijvende indruk.

Een historisch drama dat geen enkele weg omheen zoekt en je als kijker verantwoordelijk maakt. De Brits-Nederlandse regisseur Steve McQueen leverde een film die nog altijd urgent aanvoelt.

Een meditatie over het bestaan, verlies en de plek van de mens in het heelal. Niet voor iedereen toegankelijk, maar wie zich eraan overgeeft wordt geraakt.