Welke morele leugen vertellen we onszelf het vaakst — en rechtvaardigen we het meest?

Als de hele straat door rood rijdt, de belasting een beetje sjoemelt of vlees eet, voelt het bijna raar om je er wél aan te houden. De meerderheid als moreel kompas: handig, maar gevaarlijk.

Je geeft weleens aan een goed doel, sorteert je afval, en bent best aardig voor de buurman. Dus dat vliegticket naar Barcelona mag toch wel? Het morele saldo-denken is een comfortabele truc.

Als de overheid faalt, grote bedrijven rommelen en politici liegen, waarom zou jij je dan netjes aan de regels houden? Een begrijpelijke frustratie, maar ook een gevaarlijke glijbaan.

We hadden altijd een keus — maar die was soms duur, ongemakkelijk of sociaal riskant. 'Geen keus' betekent meestal: ik koos voor mezelf, en dat wil ik niet hardop zeggen.

Morgen stop je met vleeseten, volgende maand doneer je aan dat goede doel, volgend jaar leer je eindelijk hoe je ethisch belegt. Straks is het morele belofte-land waar niemand ooit aankomt.