Welke ouderwetse manier van betalen mis jij stiekem het meest?

Je wist precies hoeveel je nog had, want je zag het gewoon zitten. En dat rinkelen in je jaszak was ook wel gezellig.

Een kaartje uit je boekje trekken, bedrag invullen en tekenen. Betalen voelde toen nog echt als een handeling.

Handig voor de parkeermeter en de snoepautomaat, tot je merkte dat hij weer leeg was. Niemand weet nog precies wanneer hij verdween.

Even geen geld bij je? Dan ging het in het schriftje en betaalde je aan het eind van de week. Vertrouwen was toen de betaalmethode.

Je salaris kwam gewoon in een envelop mee naar huis. Zo'n dikke enveloppe in mei voelde als winnen.