Welke wetenschappelijke theorie die ooit voor gek werd verklaard, verdient nu het meeste respect?

Toen Wegener in 1912 beweerde dat continenten vroeger aan elkaar vastzaten en langzaam verschoven, noemden zijn collega's hem een fantasist. Vandaag is plaattektoniek de hoeksteen van de geologie.

De zon staat in het middelpunt, niet de aarde — klinkt logisch nu, maar kostte Galileo zijn vrijheid. De kerk en de wetenschappelijke elite hielden decennialang vast aan het tegendeel.

Ignaz Semmelweis bewees dat artsen zelf patiënten doodden door geen handen te wassen, maar werd weggestuurd en belandde in een psychiatrische inrichting. Jaren later gaf Louis Pasteur hem postuum gelijk.

Zwarte gaten werden lang beschouwd als wiskundige curiositeiten zonder fysieke betekenis — zelfs Einstein was sceptisch. Nu fotograferen we ze gewoon en blijken ze overal in het heelal voor te komen.

Het idee dat omgevingsfactoren bepalen welke genen aan- of uitgeschakeld worden, botste frontaal met het klassieke genetische dogma. Epigenetica wordt nu gezien als een van de meest veelbelovende velden in de moderne biologie.