Welk type sociale verplichting gun jij jezelf het meest om te skippen?

Je staat er een uur ongemakkelijk met een plastic bekertje wijn, kent niemand, en rijdt daarna toch weer vroeg naar huis. Niemand mist je, jij mist niets.

Vrijdagmiddag vier uur, je hoofd staat nergens naar, maar afzeggen voelt als carrièresuïcide. Nederland doet alsof dit teambuilding is, maar het is gewoon peer pressure met bitterballen.

Je bent allemaal veranderd, maar praten doe je over wie er dik geworden is en hoe vroeger alles beter was. Waarom?

Je koopt een cadeautje dat je nooit teruggezien wordt, eet cupcakes in pastelkleuren en doet alsof dit de leukste middag van het jaar is. Intussen vraag je jezelf af wanneer dit in Nederland normaal is geworden.

Je weet al voor het voorgerecht hoe laat het is: hij gaat het over Rutte hebben, of de klimaathoax, of waarom vroeger alles beter was. Gezelligheid gegarandeerd — niet.