Welke Nederlandse 'volksziekte' is volgens jou het meest schadelijk voor onze samenleving?

We noemen onszelf tolerant, maar zijn we niet gewoon onverschillig geworden? Wegkijken als norm.

Eindeloos overleggen, consensus zoeken en dan alsnog niets beslissen. De Nederlandse ziekte bij uitstek.

Koppen boven het maaiveld worden eraf gehakt. Succes wordt hier nog steeds gezien als opscheppen.

Bij het koffiezetapparaat, op Twitter, in de kroeg: we klagen massaal maar doen er zelden iets aan.

We dragen gierigheid als een trofee. Maar wanneer wordt zuinig gewoon asociaal tegenover je omgeving?